Soms wil ik helemaal niet kalm en beheerst zijn, maar tegendraads en luidruchtig.
Soms wil ik uit mijn dak gaan tegen iedereen, die zeurt en klaagt.
Zoals dat rijmpje van Annie M.G. Schmidt uit 1955 “Ik ben lekker stout” (of liedje van VOF de Kunst):
Ik wil niet meer, ik wil niet meer!
Ik wil geen handjes geven!
Ik wil niet zeggen elke keer:
Jawel mevrouw, jawel meneer...
nee, nooit meer in m'n leven!
Ik hou m'n handen op m'n rug
en ik zeg lekker niks terug!
Soms krijgen woorden een lading omdat ze voor alles en nog wat worden gebruikt. Je kent het wel: iedereen is hooggevoelig, iedereen mediteert, doet aan mindfulness.
Waarom irriteert dat woord Kalm me dan?
Misschien wel omdat de wereld in brand staat, omdat mensen korte lontjes hebben, omdat het weer niet mee werkt, omdat bedrijven log en inflexibel zijn, omdat we onszelf zoveel ‘moeten’ opleggen…
Ik ben op zoek gegaan naar synoniemen.
Kalm is ook
- rust
- sereen
- vredig
- geduldig
Dat klinkt alweer een stukje beter en vooral minder saai.
Kalm is ook
- bedaard (brr)
- gesloten (nee, ook brr)
- nuchter
- stilte
- harmonie
- onverstoorbaar
- flegmatiek
Een verademing.
Dát zijn deze synoniemen.
Misschien helpt het jou ook om wat kalmer te worden 😉
