Een kleine les van de staartmees
Laatst zat ik met een paar vrienden te praten die mijn Snippets lezen.
Zij vertelden me dit leuke verhaal over staartmeesjes en of dat niet wat was voor een Snippet. Nou dat vond ik ook.
Het komt oorspronkelijk uit een boek van Hans Dorrestijn.
Twee staartmeesjes zitten gezellig naast elkaar op een tak.
De een zegt tegen de ander:
“Wat ben jij toch een geweldige staartmees.”
De ander kijkt op en antwoordt:
“Ja, dank je. Dat ben ik. En jij ook.”
Ik vond het prachtig.
Want de meesten van ons zijn best goed in het zien van hoe mooi en bijzonder andere mensen zijn.
Je vertelt een vriendin dat ze er mooi uitziet. We bewonderen iemands moed. Je zegt tegen je kinderen dat je trots op ze bent. We bedanken iemand omdat die lief of attent is, of gewoon omdat die er voor ons is.
Maar wanneer betrek je jezelf daarbij?
Wanneer dacht je voor het laatst:
Dat heb ik eigenlijk heel goed gedaan.
Ik ben trots op mezelf dat ik dat gedaan heb.
Ik was best wel moedig vandaag.
Of gewoon:
Ik vind mezelf eigenlijk best leuk.
Lief zijn voor jezelf betekent niet dat je jezelf beter vindt dan een ander.
Het betekent alleen dat je jezelf niet overslaat.
Dus we kunnen best af en toe een staartmeesje zijn.
Zeg vandaag eens iets liefs tegen iemand.
En als je dan toch bezig bent, geef jezelf ook een compliment.
Mijn vrienden vertelden dat zij dit vaak doen.
En ja, regelmatig moeten ze er zelf om lachen.
Maar ze merken ook dat het iets heeft veranderd in hoe ze naar zichzelf kijken, en zelfs in hun relatie met elkaar.
Mijn man en ik zijn er inmiddels ook mee begonnen.
En weet je wat?
Het is leuk!
