Je lichaam reageert vaak eerder dan je hoofd
(deel 4 van de Taal van je lichaam serie)
We denken vaak dat we eerst iets moeten begrijpen en pas daarna iets kunnen voelen.
Dat we een situatie moeten analyseren, om er een conclusie over te trekken en vervolgens te merken wat dat met je doet.
Maar in de praktijk werkt het vaak anders.
Je lichaam reageert veel eerder dan je denkt.
Het wordt tijd voor wat voorbeelden.
Maar wel direct met een disclaimer.
Ieder mens is anders, ieder mens heeft een andere opvoeding gehad, zelfs binnen één familie kunnen er verschillen zijn.
Dus de voorbeelden die ik hier geef, zijn bestaande situaties maar kunnen voor jou weer net ietsje anders zijn.
Maar laten we beginnen met wat voorbeelden die je misschien wel herkent.
Je loopt een ruimte binnen en je voelt dat er net iets is gebeurd, voordat iemand ook maar iets heeft gezegd.
Je bent buik is van slag omdat je later die dag een moeilijk gesprek moet voeren.
Je bent moe aan het einde van de dag terwijl je eigenlijk helemaal niets hebt gedaan. Ten minste geen beweging of sport. Alsof de hele dag achter een computer zitten en moeten nadenken geen energie kost…
Het voorbeeld van de gespannen schouders
Dit is, denk ik, wel het meest herkenbare voorbeeld.
Vaak heb je geen idee dat je schouders in de knoop zitten, totdat iemand zegt: “Ontspan je schouders eens. Het lijkt wel of ze bij je oren horen.”
In de Griekse mythologie draagt Atlas de wereld op zijn schouders. Soms kan dat voor jou ook zo voelen.
Veel hoog functionerende vrouwen dragen de wereld van hun werk en gezin ook op hun schouders.
Niet alleen in praktische zin. Maar vooral dat geregel: agenda’s, kinderen, huishouden, boodschappen. En dan ook nog werk verplichtingen.
Maar ook dat altijd alert zijn. Constant scannen:
heb ik alles? denkt iedereen eraan? gaat dit goed?
Vaak zonder dat je het doorhebt, hou je die spanning vast in je nek en schouders.
Natuurlijk kan het ook een praktische oorzaak hebben. Een verkeerde werkhouding, teveel achter een scherm, te weinig beweging. Niet alles hoeft ingewikkeld gemaakt te worden.
Maar die spanning vertelt mij, in elk geval, hoe lang jouw systeem al in standje ‘alert’ staat.
Het voorbeeld van de buik die van slag is
Je hoofd kan bedenken dat je iets prima vind, maar je buik kan daar soms heel anders over denken.
Die geeft onrust aan.
Of voelt in de knoop.
Of is misselijk.
Of voelt opgeblazen.
Of je darmen die van slag zijn.
Natuurlijk is dit ook niet altijd en overal, maar je zenuwstelsel en jouw darmen zijn nauw verbonden.
Dat betekent dat je dáár vaak spanning als eerste voelt.
Nog voordat je hoofd heeft ingecheckt.
Vlinders in je buik is prachtig maar angst, onzekerheid of wantrouwen kan misselijkheid geven, obstipatie of juist diarree…
Misschien is je buik niet lastig.
Misschien reageert je systeem gewoon sneller dan je denken.
Het voorbeeld van hart en hoofd connectie
Het Amerikaanse instituut HeartMath heeft onderzoek gedaan waarbij er random mooie en enge foto’s op een scherm verschenen. Door de metingen die werden verricht konden ze zien dat je hart een fractie van een milliseconde eerder reageert dan je hoofd.
Bijzonder he?
Het voorbeeld van mijzelf: maagklachten.
Jaren geleden kreeg ik ineens last van mijn maag. Slapen lukte niet. Het was raar want ik had nog nooit last gehad van maagklachten.
Dus begon ik, heel praktisch, met de meest logische vragen.
Had ik iets verkeerd gegeten?
Was ik ziek? Koorts? Misselijk?
Moest ik iets laten onderzoeken?
Niets van dit alles.
Toen bedacht ik me opeens dat ik mezelf die andere vraag kon stellen:
Wat kan ik op dit moment misschien niet verteren?
Want dat is wat een maag doet: verteren van voedsel.
Maar ook hier kon ik, eerlijk gezegd, niets bedenken.
Tot ik er met mijn man over sprak.
Toen bleek dat er binnen zijn familie dingen speelden waar ik niets van wist, maar die ik blijkbaar wel had opgepikt. Ik vond het stom dat ik er buiten werd gehouden en kon dat kennelijk niet verteren.
Na zijn uitleg verdwenen de klachten vrijwel direct.
Betekent dat dat elke maagklacht emotioneel is? Natuurlijk niet.
Zo simpel werkt het niet.
Maar het was voor mij wel een bevestiging dat er een verbinding is tussen lichaam, stres en emoties.
