Snippets/Blogs

Onverwachte gebeurtenissen en ik…

Wij hebben als familie jaren in het buitenland gewoond.
Wekelijks waren er wel dingetjes die anders gingen dan we in Nederland gewend waren.
Nu natuurlijk ook in Madrid.

Vorige week was er zo’n dag waarop alles anders liep.
In Nederland.
Het sneeuwde, de wegen waren glad en we zouden terugvliegen naar Madrid.

Je hebt al van alles geprobeerd.
Het gaf misschien even wat verlichting.
En toch… blijf je zoeken.

Zoeken naar iemand die jou echt ziet.
Die luistert.
Die je vasthoudt.
Bij wie je je veilig voelt.
Iemand zonder oordeel.

Kan je je nog herinneren wanneer je voor het laatst écht stilstond bij de kleine dingen? De kleine dingen van het leven bedoel ik dan.
Deze zomer, een zonnige dag, het strand in Nederland. Daar was het er opeens.

Ik zat daar, samen met allemaal vrienden en familie. Het strand, zon, zee, lol en geklets om me heen, super relaxed. Naast ons zat een ouder echtpaar, bruin van de zon en content onder hun parasol. Ze lagen daar, gewoon te genieten van het leven én van elkaar.

Misschien heb je er weleens van gehoord: Tapping. Of zoals het voluit heet: Emotional Freedom Technique (EFT).

Het ziet er op het eerste gezicht wat raar uit: zachtjes tikken op je gezicht, je borst en je hand, terwijl je zinnetjes uitspreekt.
Toen ik er begin deze eeuw in Australië over hoorde, dacht ik vooral: dit kán toch niet werken? Zo simpel?