(deel 8 van de Taal van je lichaam serie)
Als je ergens last van hebt, is de natuurlijke reflex meestal vrij praktisch.
Je wilt dat het stopt.
Die spanning moet weg.
Die vermoeidheid moet minder.
Het piekeren moet ophouden.
Dat onrustige gevoel in je lijf moet weg.
Logisch.
We zijn gewend om problemen op te lossen. Dat is ook echt een hele waardevolle eigenschap.
Maar lichamen werken niet altijd volgens dezelfde logica als to-do lijsten.
Soms vraagt je lichaam niet direct om een oplossing.
Niet om meer controle.
Niet om nóg beter analyseren.
Niet om harder je best doen om te ontspannen.
Soms vraagt het eerst om iets anders.
- Om aandacht.
- Om ruimte.
- Om herstel.
- Om eerlijkheid.
Maar dit is niet iets wat we op school leren. We leren juist om dóór te gaan.
Niet te zeuren.
Niet te gevoelig te zijn.
Niet te lang stil te staan als iets niet goed voelt.
Gewoon doorgaan.
Totdat je lichaam iets meer in opstand komt wordt.
Wat ik in deze serie vooral heb willen laten zien, is niet dat er één waarheid bestaat over klachten.
Ook niet dat elk lichamelijk signaal een verborgen boodschap bevat.
Zo simpel is het niet.
Maar ik geloof wel dat nieuwsgierigheid vaak waardevoller is dan onmiddellijke controle.
Dat het soms behulpzaam is om niet alleen te vragen: Hoe krijg ik dit weg?
Maar ook: Wat heeft mijn systeem op dit moment eigenlijk nodig?
- Meer rust?
- Meer slaap?
- Meer beweging?
- Meer ontspanning?
- Meer grenzen?
- Meer herstel?
- Meer eerlijkheid over wat je al een tijd voelt?
- Misschien zelfs simpelweg de erkenning dat je meer belast bent dan je zou willen toegegeven.
Soms gaat het niet om begrijpen, niet met analyseren en ook niet met verklaren.
Maar gewoon met even stoppen. Pas op de plaats en opmerken. Voelen wat er eigenlijk speelt.
Dat hoeft niet groots te zijn.
Geen uren mediteren op een berg.
Geen diep spiritueel proces.
Soms is het veel eenvoudiger.
- Een wandeling zonder telefoon (!).
- Eerder naar bed.
- Een eerlijk gesprek.
- Een grens aangeven.
- Een afspraak afzeggen.
- Een keer níet doorgaan.
Je lichaam vraagt niet altijd om een groot levensinzicht. Soms vraagt het gewoon om iets heel praktisch. Maar zelfs dan blijft die onderliggende vraag waardevol:
Luister ik eigenlijk nog?
Tot slot
Misschien is dat uiteindelijk waar deze hele “Luister naar je lichaam” serie over gaat.
Niet over klachten analyseren.
Niet over overal betekenis op plakken.
Maar over het contact met jezelf terugvinden.
Op een praktische en nieuwsgierige manier.
En dat is precies wat ik jou kan aanbieden
Je bent welkom.
Altijd.
