Heb je dat ook weleens? Dat je denkt: “Nee, niet weer dit…”
Je dacht dat je het verwerkt had. Afgerond. Losgelaten.
En ineens zit je er weer middenin.
Zelfde thema. Zelfde emotie.
En dan komt die gedachte: “Waarom ben ik hier nog steeds niet overheen?”
Wat ik vaak zie – zeker ook bij mezelf én bij de mensen met wie ik werk – is dat therapie en healing zelden in een rechte lijn loopt.
Helaas, het is geen: probleem → oplossing → klaar.
Het gaat nooit van A naar B naar C, en weer door.
Dat werkt misschien voor een vastgelopen computer: even de stekker eruit, opnieuw opstarten en alles doet het weer.
Maar wij mensen zijn complexer (gelukkig maar 😊).
Emotionele healing beweegt in spiralen.
Ik vergelijk het vaak met een slakkenhuis: spiraalvormig, steeds dieper naar binnen én omhoog.
Je komt thema’s vaker tegen.
Maar steeds op een andere, diepere laag.
Wat eerst te groot of te pijnlijk was, komt later alsnog aan bod – wanneer jij er klaar voor bent.
En ja, dat voelt soms als een terugval.
Maar meestal is het juist vooruitgang.
Omdat je er dan pas klaar voor bent.
En ja, dat voelt soms als terugval.
Maar meestal is het juist vooruitgang.
De vraag is niet: “Waarom ben ik hier nou weer?”
Maar: “Wat zie ik nu dat ik toen nog niet kon zien?”
En: “Hoe kan ik nu anders reageren dan toen?”
Zo kom je elke keer een stukje dichter bij jezelf.
Stap voor stap.
