Onverwachte gebeurtenissen en ik…
Wij hebben als familie jaren in het buitenland gewoond.
Wekelijks waren er wel dingetjes die anders gingen dan we in Nederland gewend waren.
Nu natuurlijk ook in Madrid.
Vorige week was er zo’n dag waarop alles anders liep.
In Nederland.
Het sneeuwde, de wegen waren glad en we zouden terugvliegen naar Madrid.
Het goede nieuws was dat onze vlucht ging.
Het slechte nieuws was dat de taxi op de verkeerde dag geboekt bleek te zijn.
Hoe zou jij reageren?
Je kunt:
✓ Heel boos worden op je partner omdat die het verkeerd heeft geregeld
✓ Heel verdrietig worden en verstarren omdat je niet weet wat te doen
✓ In de regelmodus schieten en oplossingen gaan zoeken
✓ Terug je bed ingaan en doen alsof er niets aan de hand is
Er is ongelooflijk veel onderzoek gedaan naar hoe mensen reageren op onverwachte stress.
Je kent het vast: vechten, vluchten of verstarren/bevriezen.
Weet je wat ik het meest bijzonder vind?
Jouw eerste reactie is gewoon jouw eerste reactie — en daar kun je zelden iets aan doen.
Je hebt je eigen ouders als voorbeeld gehad, en hoe zij reageerden, neem je vaak onbewust over.
Toch ben ik ervan overtuigd dat je je kunt aanpassen.
Het belangrijkste is een hulpvaardige partner: iemand die je steunt en die je kunt vertrouwen.
Maar vooral ook goede zelfkennis.
En de bereidheid om oplossingen te willen vinden, om outside the box te denken.
Dat kan lastig zijn, want als alles meestal goed geregeld is, leef je al snel op de automatische piloot.
Dus: kom eens van die automatische piloot af.
Rijd of fiets een andere route naar je werk.
Loop eens een ander rondje met de hond.
Eet eerst het toetje en daarna pas het hoofdgerecht.
Zet je kinderen bij mooi weer onder de sproeier in plaats van in bad.
Glimlach naar een willekeurige voorbijganger.
Knoop een praatje aan met een onbekende in de trein.
Wat is binnen onze familie onze manier van omgaan met onverwachte situaties?
Wij kiezen eigenlijk standaard voor de regelmodus:
hoe kunnen we dit oplossen?
We gillen of schreeuwen niet als iets niet goed gaat.
We regelen wat we kunnen regelen.
En daarna kunnen we om onszelf lachen: hoe stom, hoe onhandig, hoe raar — noem maar op.
Ja, daarna moet je wel tegen wat geplaag kunnen, want we zullen je er af en toe aan herinneren.
Maar wel binnen de familie.
Ons uitgangspunt is dat niemand dit met opzet doet.
Hoe hebben we het vorige week opgelost?
Met de eigen auto naar Schiphol en daar parkeren.
Gelukkig was onze oudste bereid om ’s middags de auto op te halen.
Anders was lang parkeren ook een optie geweest.
