Het regent hier al een lange tijd onafgebroken. Van die regen die met bakken uit de lucht komt. Die alles nat, koud en grijs achterlaat. De hele dag in huis het licht aan.
Het is van dat weer dat je naar binnen stuurt. Geen groot drama, maar net genoeg om geïrriteerd te zijn omdat je niet lekker kan wandelen en snel de winkels in moet rennen. Bij mij keldert mijn energieniveau dan.
En toen, halverwege de week, deed ik de gordijnen open en was de wereld veranderd.
SNEEUW!
Vlak buiten Madrid.
Alles was wit. Stil. Helder.
De mooiste ochtend die we in lange tijd hadden gezien.
Het voelde als een cadeau, alsof het universum zei: “zie je… dit kan óók”.
In de ochtend lag het verkeer in ons dorp stil en kwam alles tot rust. In de middag was het alweer gesmolten. En daarna kwam de regen weer terug…
Dit weekend was er opeens een beetje blauwe lucht.
Net genoeg om naar buiten te gaan voor een hike naar een waterval.
We hebben die waterval nooit bereikt: het pad zelf was veranderd in kleine en grotere stroompjes.
Dus keerden we om.
We hadden echt een onwijs gezellige tijd, springend over plassen en stroompjes, terwijl we adelaars zagen vliegen.
Waar gaat dit eigenlijk over? Waarom vertel ik je dit?: hoor ik je denken.
Omdat trouw blijven aan jezelf niet betekent dat je wacht op perfecte omstandigheden.
Het betekent dat je iets gaat doen wanneer er een kleine opening is.
Dat je op stap gaat, ook als je niet weet of je er zult komen.
Dat je omkeert zonder teleurstelling.
Dat je geniet van de onverwachte mooie dingen onderweg.
Het weer verandert.
Jouw omstandigheden veranderen.
Je energie niveau verandert.
Maar jij hoeft dat niet, want:
- Je kunt die onafgemaakte klusjes afmaken terwijl het regent.
- Je kunt blij zijn in de sneeuw.
- Of nieuwsgierig in de tussentijd.
- En rustig en dankbaar wanneer jouw pad je vraagt om om te keren.
Trouw blijven aan jezelf gaat niet over het controleren van het weer.
Het gaat erom dat je tóch gaat wandelen.
“Het is tijd om naar jezelf te luisteren”
