Ik ben twee en ik zeg NEE

Dit gezegde ken je vast wel.
Elke tweejarige gaat door een psychologische fase heen waar ze voor het eerst los proberen te komen van hun ouders en hun eigen wil leren kennen.
"Nee zelluf doen...... Niet leuk"
Heel hinderlijk als je die leuke kleren bij jouw kind wilt aantrekken en zij opeens luidkeels begint te gillen dat ze dat niet aan wilt. Of wanneer je in de winkel staat en hij doodleuk die favoriete snoepjes meeneemt en jij zegt dat het niet mag. Ze krijgen een eigen wil. En dat is goed. En noodzakelijk.

Wat gebeurt er dan toch dat kinderen, maar misschien jij ook, dat NEE zeggen afleren? 

Ga je mee naar de film?
Vanavond heb ik de buren uitgenodigd, dat vind je vast niet erg?
We hebben luizenmoeders nodig en we dachten aan jou.
De voorzitter is opgestapt en je bent echt de enige die hem zou kunnen opvolgen.
Heb je gehoord dat Chef's Special komt optreden, daar moet je bij zijn. Ga je mee?
We gaan nog even een borreltje doen om het succes te vieren, ga je mee?
Ga je mee naar die nieuwe workshop?
Ga je mee naar....?
Kan je voor mij....?
Zou je alsjeblieft.....?

Pff.
Kennelijk mag je weinig nee meer zeggen, want dan ben je saai, hoor je er niet bij, laat je misschien wel blijken dat jij iemand niet aardig vindt, of ben je zelf bang dat je iets mist, vind je dat je niet moet zeuren. Of omdat je dan misschien tijd krijgt om na te denken en je eenzaam te voelen. Of omdat je dan bang bent dat ze je nooit meer zullen uitnodigen. Of omdat je anderen dan teleurstelt. Of omdat je eigen ego het wel erg fijn vindt dat je meemag.
Een heel scala van antwoorden is mogelijk. Maar een ding staat voorop: we hebben afgeleerd om NEE te zeggen.

Wat is het resultaat van geen of te weinig NEE-zeggen? Oververmoeid, geïrriteerd, gestrest, burn-out, geen balans in je leven.

Jaren geleden gaf ik opvoed-cursussen. We maakten gebruik van een gedicht van Barbara K. Bassett. Alsjeblieft, als je jezelf herkent in het moeilijk NEE-zeggen, print het uit en hang het op de koelkast. Het helpt echt! En bovendien ziet je partner wat je probeert te veranderen.
Angela's Word heet het gedicht. Geen idee wanneer het is geschreven, vast diep vorige eeuw, beetje zoetsappig maar nog steeds actueel. Angela's word

Lukt het je niet om NEE te zeggen, geen probleem.
Ga wandelen
Ga spelen
Ga iets doen waar je blij van wordt

Kom langs voor een massage
Kom langs voor een sessie
Kom langs

Heb jij ook dat gevoel dat het lijkt alsof je steeds dommer wordt?  

social media

Ik moet alles opschrijven (oké dat kan ook aan mijn leeftijd liggen). Je vraagt iedereen maar om je een berichtje te sturen. Even googelen. Je weet het telefoonnummer van je eigen partner niet meer uit je hoofd omdat je gewoon steeds op zijn naam drukt. Zelfs de weg zoeken doe je met je telefoon en Google Maps in plaats van op de borden te kijken en je te herinneren waar Appelscha of Venlo ligt.

Het enge is dat je hersenen minder gaan werken als je alles maar opzoekt en niets meer onthoudt. Dat is de keerzijde van het internet en onze mobiele technologie.
De wereld zal niet minder informatie gaan verspreiden, integendeel, dus hoe kan jij je aandacht dan houden bij je eigenlijke opdracht, tentamenstof, brief, nieuwe ideeën, werk?

Natuurlijk weet je diep van binnen het antwoord wel….

Zelfs als je een ‘kind van de nieuwe technologie’ bent, weet je

  • dat je je veel beter kan concentreren zonder al die apparaten,
  • dat een etentje veel gezelliger is als iedereen zijn telefoon in zijn jas of tas houdt,
  • dat het ergerlijk is om te zien dat mensen eerder geneigd te zijn om iets te filmen dan daadwerkelijk te helpen,
  • dat je pas echt kan genieten van iets ontroerends als je het met eigen ogen ziet in plaats van door een lens.

 Wil je eens kijken hoe het anders kan?

Neem dan de tijd om iets uit te proberen: leven zonder ‘clicks’ of ‘ploinks’: dus computer weg of alleen maar de pagina open waar je op werkt, telefoon op vliegtuigstand, IPad ook op vliegtuigmodus en vertel je omgeving dat je even niet te bereiken bent.

Waarom zou je dat doen?
Nou heel simpel.  Elke keer als je een ping, een klik, een piep krijgt ga je kijken. Ook al denk je dat je gefocust aan het werk bent, de neuronen (zenuwcellen) in je hoofd blijven gefixeerd op de piepjes en willen niets missen. Het is bewezen dat het enige wat echt helpt, is om je telefoon met alle social media weg, ver weg te leggen. Je kan je veel beter concentreren! Echt waar. Uit onderzoek is gebleken dat bij een uitgeschakelde mobiel die in een andere kamer ligt, jouw concentratie sterk toeneemt. Mijn productiviteit in elk geval wel.

Trouwens…

Heb je slaapproblemen omdat jouw mobiel onder je hoofdkussen ligt?

Probeer hetzelfde. Zet je mobiel op vliegtuigmodus en leg het een meter van je vandaan of nog beter: koop een goedkope wekker bij de Hema…. En dat is ook de oplossing voor jouw puber. Helaas. Ik kan er niets mooiers of beters van maken.

hema klok

 

 

Het lastige van piekeren is dat ze zelden zomaar stoppen. Vaak pieker je over zaken waar je op dat moment helemaal niets aan kan doen. Dat weet je, maar toch blijft het door je hoofd malen.
Behoorlijk irritant.

Praktijk

Zijlweg 301
2015 CM Haarlem
06 23 31 80 56
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Social Media

facebook iconlinkedin iconyou tube icon

Referenties

Moest 't toch even zeggen... Ik kwam binnen met weinig energie en ging weg met veel meer energie... Heel fijn!

Nieuwsbrief

Schrijf je in op de nieuwsbrief.

captcha 

Top